مربوط به خودم نباشد آيا مجدداً بايد غسل به جا آورم يا خير و آيا اين ترشحات نجس است يا نه ؟ ج - اگر مىدانيد ترشحات مذكور بول نيست و يقين به منى بودن آن هم نداريد محكوم به طهارت است و غسل ندارد و اگر يقين به منى بودن آن داريد ولى مردد است بين منى مرد و منى خودتان نجس است ولى غسل واجب نيست . س 125 - در بعضى مواقع كه صحنه‌هايى شهوت‌انگيز مىبينم ( مثل عكسهاى برهنه ) مايعى لزج از من خارج مىشود مىخواستم ببينم آيا اين مايع پاك است يا نه ؟ ( با استبراء يا بدون استبراء ) اگر نجس است آيا تمام بدن نجس مىشود يا فقط محل نجاست ؟ ( منظورم مسأله‌اى در توضيح المسائل است كه در حالتى خاص عرق جنابت را نجس مىداند ) . اگر نجس است آيا جنابت است كه غسل بخواهد يا اينكه فقط بايد محل نجاست را تطهير كرد ؟ ( و آيا مىشود مواقعى جنابت باشد و مواقعى غير از آن ) . ج - در مورد سؤال اگر مايع لزج مذكور علامت منى نداشته باشد و بعد از استبراء باشد و احتمال اينكه بول باشد منتفى باشد پاك است و غسل هم لازم ندارد حتى وضو و غسل را هم باطل نميكند ولى اگر استبراء نكرده باشيد و يا احتمال بدهيد كه مايع مذكور بول باشد مايع مذكور محكوم به نجاست و مبطل وضو است و اگر علامت منى در آن باشد موجب غسل است ولى عرق آن نجس نيست . س 126 - اگر كه در طى ماه رطوبتى از رحم خارج شود در حالى كه بعضى از نشانه‌هاى منى را داشته با اين حال بدون غسل روزه گرفته و نماز خوانده . نماز و روزه‌اش صحيح است ؟ ج - اگر يقين داشته كه رطوبت خارج شده منى است بايد غسل كند و نمازهائى را كه با آن حال خوانده قضا كند و نسبت به روزه اگر با علم به منى بودن اين را هم مىدانسته كه نبايد با حال جنابت صبح كند غسل نكرده و روزه گرفته بايد قضاى روزه‌ها را نيز بگيرد و كفاره هم دارد ولى اگر شك دارد كه رطوبت خارج شده منى است يا رطوبت ديگر نمازها و روزه‌ها صحيح است و نسبت به تشخيص منى در صورت شك به مسأله شماره 352 توضيح المسائل مراجعه نمائيد .